Gers! magazine 15

Wie:Kees Prudhomme van Reine (80)
Wat: Pensionado
Waar: G.B. Shawplaats

Hoe ’t valt, hoe ’t komt

“Nooit gedacht dat dit 6,5 jaar mijn uitzicht zou zijn”, zegt KeesPrudhomme in zijn kamer in verzorgingstehuis Nijeveld inOmmoord. Hij is er eerlijk gezegd ook wel een beetje op uitgekeken.“Toen ik hier kwam na een herseninfarct, dacht ik dat ik hierhooguit een jaar zou wonen. Maar ik ben er nog steeds.”

 
Vanuit zijn stoel voor het raam kijkt Kees uit op een enormeboom, die de grote flat erachter, een grasveld en een plein metwinkelcentrum aan het zicht onttrekt. Elke woensdag is op ditplein de markt, op Koningsdag zitten er kinderen op een matjeen met oud-en-nieuw wordt er vuurwerk afgestoken. De anderedagen van het jaar staan er auto’s en lopen er mensen heen enweer naar de vier bakkers, de Jumbo, de Action, de muziekschool,restaurant De Verandering en de Open Hof kerk.

 
Kees’ vaste stoel is half van het raam afgedraaid. Daarin rommelthij wat aan: beetje zitten, beetje dutten, beetje computeren. “Hoe’t valt, hoe ‘t komt.” Regelmatig krijgt hij bezoek. Van de leukezusters met wie hij stuk voor stuk Facebook-vrienden is. Van zijnvrouw Tineke, die tien jaar jonger is en in een flat in de buurtwoont. En van zijn zoon en dochter, hun partners en zijn driekleinkinderen. Als z’n kleindochter langs komt, geeft ze hemaltijd een lipstickzoen op z’n neus.

 
Aan de wand hangt een foto van de hele familie. Genomen tergelegenheid van zijn tachtigste verjaardag en hun vijftigjarighuwelijk. “Nooit gedacht dat ik zo oud zou worden.” Dankzijzijn vrouw en kinderen ziet Kees geregeld wat anders dan deShawplaats. Tineke bezoekt hij elke zondag in haar flat en samengaan ze op familiebezoek. Met zijn jongere vriend Jan maakthij geregeld uitstapjes. Van de zomer is hij in zijn rolstoel inhet tijdelijke reuzenrad geweest bij de Markthal. “Vier rondjesdeden we. Ik dacht dat ze ons waren vergeten.” En hij is met degoederenlift naar het dak van het Groothandelsgebouw geweesttoen daar de tijdelijke Trap stond. Laatst was ‘ie nog op deEuromast en in Mini World. “Of ik zo negentig wil worden? Hoehet valt hè. Maar honderd, daar moet ik niet aazn denken. Danmoet ik nog twintig jaar.”

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Verwijder formulierToevoegen